Geschiedenis

De onbekende spaniel met het mysterieuze verleden

Waar de Clumber Spaniel vandaan komt weet niemand met zekerheid te vertellen. Waarschijnlijk is deze grootste onder de spaniels via Frankrijk in Engeland terechtgekomen. Daar werd hij een geliefde jachthond van de adel en het koningshuis. Tegenwoordig liggen zijn taken op een ander vlak en wordt de Clumber voornamelijk als huishond gehouden. En daar is hij goed in.
De Clumber Spaniel is een vriendelijke en bedaarde huisgenoot met een flegmatiek karakter. Hij is vrolijk en trouwhartig, maar altijd
op een rustige, niet demonstratieve manier. Druktemakerij en dikdoenerij hoeven voor hem niet zo; hij heeft eerder een wat filosofische kijk op het leven.

Historie
De Clumber Spaniel wordt gezien als één van de oudste en meest raszuivere spaniels.
Een zoektocht naar de vroege herkomst van de Clumber Spaniel levert echter niet zo heel veel op. Er zijn wel enige theorieën over zijn ontstaan maar vrijwel niets is met echt met zekerheid te zeggen.
De Clumber Spaniel was er gewoon opeens en hij is er gelukkig nog steeds. Vermeldingen van spaniels komen al voor in geschriften uit de veertiende eeuw, maar ja, een Clumber is wel een spaniel maar dat maakt een spaniel nog niet tot een Clumber.
De meest gangbare versie over zijn oorsprong is dat de voorvaderen van de Clumber oorspronkelijk uit Frankrijk kwamen. Daar hield de hertog van Noailles een meute zware, witte en vrij langbenige honden voor de jacht in zwaar met kreupelhout begroeid terrein. Toen tijdens de Franse revolutie de adel onder vuur kwam te liggen, wilde de hertog van Noailles het voortbestaan van zijn honden veilig stellen. Daarom stuurde hij er een aantal naar zijn vriend Henry, graaf van Lincoln, die de honden huisvestte in de kennels op zijn landgoed Clumber Park. Dat is dan ook de plek waar de Clumber Spaniel zijn naam aan te danken heeft. Of deze overlevering op waarheid berust moet in het midden blijven, want in Frankrijk is totaal niets te vinden over de fokkerij van op Clumbers gelijkende spaniels. Zelfs is het onzeker of de hertog van Noailles werkelijk deze honden fokte.
Een andere (Britse) theorie is dat de Clumber is gefokt uit diverse plaatselijke spaniel type. Maar ook hiervoor ontbreken harde bewijzen. Vast staat wel dat de Clumber Spaniel in de tweede helft van de l9e eeuw in Engeland uitsluitend als jachthond door de adel werd gehouden en dan voornamelijk in de omgeving van Clumber Park.
In 1861 verscheen de eerste Clumber op een tentoonstelling en in aan- sluiting daarop nam de bekendheid van het ras een vlucht. Het feit dat het Engelse koningshuis belangstelling voor de Clumber begon te tonen hielp uiteraard ook een handje mee. George de Vijfde liet zich tijdens jachtpartijen steevast vergezellen door enkele Clumber Spaniels, wat de belangstelling voor de Clumber als jachthond ook deed toenemen. De honden deden het ook helemaal niet slecht en werden beschreven als ‘een van de nuttigste en meest gewaardeerde van de variëteiten jachtspaniels’. Het was dan ook een zeer betrouwbare jager. Weliswaar niet de snelste of meest wendbare hond, maar wel uiterst volhardend, sterk en werkwillig.

De populariteit van de Clumber leidde in 1904 tot de oprichting van de Britse Clumber Spaniel Club. Na 1910 werd de belangstelling voor het ras echter minder omdat men de voorkeur begon te geven aan fellere en snellere typen spaniels. Tegen 1940 bereikte het aantal Clumber Spaniels een dieptepunt. Daarna ontstond er toch langzamerhand weer een grotere interesse in het ras. Nog steeds is het zeker niet de bekendste van de spaniels, maar het aantal blijft redelijk constant. De Clumber Spaniel voor veel mensen een grote onbekende ander de Spaniels. Jammer, want niet alleen beschikt de Clumber over goede jachteigenschappen maar ook over meer dan voldoende kwaliteiten die hem tot een uitstekende gezinshond maken.